soon

Boodschapavonturen week acht(8)

February 23rd, 2010 by knut bipspoeder

BOODSCHAPAVONTUREN

Alweer een nieuwe dagelijkse rubriek door Knut Bipspoeder

2010/02/26 Noordhorn – Een vrouw welke haar honden uitliet in de wijk Mokkenburg in Noordhorn, heeft het leven van een kat gered. De vrouw zag een blauwe plastic tas in het water drijven. De tas maakte rare bewegingen, waarop de vrouw de tas uit het water viste. In de tas bleek een kat te zitten. Totaal doorweekt, erg van streek en geheel in paniek. De kat is onmiddelijk naar de dierenartsenpraktijk in Zuidhorn gebracht. Aldaar was de kat eerst niet behandelbaar door de stress. De kat is wel droog gefohnt en later onder een warmtelamp verder opgedroogd en verwarmd. Toen de kat wat rustiger was, bleek hij een wond op zijn kop te hebben en bloed op zijn vacht. Verdere verwondingen werden niet aangetroffen. De kat zit nog in opname bij de dierenartsenpraktijk en heeft antibiotica gekregen. De longen zijn nog niet vochtvrij. Het lijkt erop dat de kat een tik op zijn kop heeft gehad en vervolgens gedumpt is. De Dierenambulance gaat aangifte doen. Vermoedelijk kan de kat eind van de middag terecht bij dierenpension, -asiel De Hooge Hoeve(niet te verwarren met de parenclub met een soortgelijke naam) Naar het hoe en waarom blijft gissen, een dader is nog niet in de boeien geslagen.
Nawoord: Mijn eigen theorie is echter dat het geheel per abuis is gegaan. Dat de poes inderhaast niet in een mandje is vervoerd maar in een plastic draagtas, zulke dingen gebeuren, niets om je voor te schamen, maar dat is deze meneer/mevrouw kennelijk wel overkomen, gêne. Dat wondje op het voorhoofd kan net de reden zijn geweest het arme beestje naar de dierenarts te brengen in de eerste plaats. Maar dat is ook weer typisch des journaille, om gelijk weer van het slechtste in de mens uit te gaan.

2010/02/25 Tot maarliefst half acht moeten wachten tot het een beetje donker was. Schuin steek ik de Oude Ebbingestraat over en steek weer aan wal bij de Coffee Company. Nog net krijg ik het gezellige rumoer van De Drie Uiltjes mee, maar aangekomen bij de AH is het gelukkig alweer bittere ernst.

2010/02/24 Vrij snel was de keuze gemaakt, Anja zou het vandaag worden. Lang moet je ook niet aarzelen met een kassa kiezen, dat is genant, voor zowel jezelf als de kassameisjes. Maar Anja zou het worden dus. Ik had d’r nog nooit eerder gezien meende ik, het was een studentikoos type met een blonde paardestaart. Nadat ik mijn etenswaren op de rolband had uitgelegd, bekeek ik het meisje nog eens goed. Nee, dit meisje had vast en zeker al haar diploma’s al op zak die ze in haar verdere leven nodig zou hebben, maar niettemin een knap meisje, niet uitzonderlijk, maar dat is ook niet mijn smaak, gewoon knap, daar hou ik van. Het afrekenen was gedaan en ik bereidde me voor op de onvermijdelijke vraag:”Bonnetje mee?” “Nee.” antwoorde ik zonder op te kijken, want ik was druk doende mijn plastic tas te vullen. “Voetbalplaatjes dan?” Ook daar keek ik niet meer van op en kort nadat ik ook dat aanbod afsloeg, werd ze persoonlijk:”Lekker makkelijk!” zei ze. Ik was verbijsterd. Wel vaker bouw je een enigzins persoonlijke band op met je kassameisje, zeker als je d’r vaker uitkiest, maar dat het zo snel al tot een gesprekje kwam bracht me van mijn stuk. Niettemin bevestigde ik vrij snel haar kwieke oordeel, wierp de laatste rol chocoladebiskwies in de tas en maakte me als een haas uit de voeten.


2010/02/23 Pijnlijk lopen op een blaar van twee blokken verder dan gewoonlijk. Gelukkig is mijn eigen supermarkt nu weer open. Aangekomen komt er zo’n jonge meid van achtien, negentien wildenthousiast op me afgerend, ze houdt me staande in een plas. Het is koud en donker en het miezert. ‘Meneer, meneer’, hijgt ze:’mag ik u iets vragen?!!’ ‘Nee,’ brom ik, zonder onaardig te klinken:’ander keertje, is dat goed?’ en loop de AH in. Tsja, alleen als er geënquêteerd moet worden zien die bloedgeile jonge meiden Knut wel staan, maar in de kroeg of op de dansvloer is dat wel anders, ook toen Knut nog geen meneer was.
Al bij het verlaten van de supermarkt weegt de volle plastic boodschappentas zwaar aan mijn rechterarm, maar opgewekt besluit ik vaker jonge vrouwen te negeren, dat staat nu wel vast!