We zijn er duidelijk nog niet klaar voor om het Internet als volwaardig medium te zien. Niet alleen blijft iedereen meer consistent de term “nieuwe media” gebruiken, terwijl er sinds het ontstaan van Internet toch al wel heel wat nieuwe media de wereld in zijn geslingerd. Het blijkt ook uit het feit dat 95% van de respondenten van een onderzoek naar aanbiedingen op internet gewoon door de aanbiedingen wil kunnen bladeren, als in een papieren folder.
De karakteristieken van online presentatie (dynamisch samen te stellen, eenvoudig uit te breiden op basis van persoonlijke voorkeuren, etc) worden duidelijk nog niet gewaardeerd. Kom op mensen, wakker worden!
Als u maar niet denkt dat ik me vandaag tussen die oranje idiotenmassa ga begeven. Niets daarvan! Ik ga met mijn vermoeide bleke lijf gewoon achter het computerscherm zitten, en naar deze of deze of deze webcam kijken, zoals het een échte nerd betaamt.
Houd daar nou eens mee op jongens! Het interesseert geen mens ‘wie jullie zijn’ dus maak er dan ook niet consistent een belangrijk onderdeel van je website van, en laat in godsnaam die foto’s achterwege. De grove zelfoverschatting van de eigen boodschap is tekenend voor de manier waarop het overgrote deel van de bedrijven een website opzet: “wat willen wij onze bezoekers vertellen?”, vraagt men zich af, en gaat onmiddelijk de fout in. Want het gaat niet om wat jij te vertellen hebt, maar om wat de bezoeker van je wil weten. “Wie zijn wij?“, “Wie zijn wij?“, “Wie zijn wij?” en nog veeeel meer “Wie zijn wij?“<
Kijk, dat krijg je er nou van, als je zo graag foto’s van al je medewerkers op je site plaatst. Een van je collega’s (laten we hem voor de vorm even “Richard Harteveld” noemen) slaat door, vermoordt z’n vrouw en kinderen, en verschijnt vervolgens met z’n “wie zijn wij”-foto op elk denkbaar weblog. Maar ja, “wie ben ik” om daar verder een oordeel over uit te spreken?
Collega’s onder elkaar. Dat is erg. Collega’s onder elkaar in de kroeg. Dat is vreselijk. En als die collega’s dan ook nog allemaal mannen zijn, dan is het meer dan vreselijk. Dan is het tergend. Mannelijke collega’s die samen naar de kroeg gaan, maar elkaar nog niet echt goed kennen, zullen hun volledige tijd en energie, meestal in groepjes van 2 of 3, steken in het afzeiken van anderen, om zich daarna beter te voelen. Aandacht, ten koste van een ander, lijkt het algemene schaarse goed op dat soort avonden. Ik doe er niet meer aan mee. Geef mij maar een avondje stappen met een hand vol vrouwen. Al zijn ze zo lelijk als de nacht, en zo achterbaks als een valse keeshond, het is gegarandeerd gezelliger dan een biertje drinken met mannelijke collega’s. “Haha, ja je moeder ja”. “Nee jij zeker!”. “Nou waarom werk jij hier dan?”. “Nee alsof jij die en die en dan dat en dat, nou nou nou”.
Fuck de stoere mannen, fuck hun biertjes, fuck hun macho-gedrag. Ik ben een mietje, maar ik heb een mooi leven.
Shit, zit ik weer te lifeloggen.
Nu moet ik niet zoveel hebben van hippies, maar dat ook Oxfam aan haar imago werkt mag duidelijk zijn. Laatste projectje: GenerationWhy, eindelijk eens een manier om de hippe wereldverbeteraar uit te hangen.
Vertraging? Mij hoort u niet. Een volle trein? Mij hoort u niet. Wanneer hoort u mij wel? Als ik ’s ochtends in de trein uit mijn sluimertoestand probeer te kruipen en er vervolgens een allesdoordringende sigaretten-wolk mijn neusgaten in drijft. De wolk blijkt afkomstig van een vrouw die nog het meest wegheeft van een Tank met neusgaten. De Tank heeft waarschijnlijk bij het instappen nog n tankhijs van haar tankpeuk genomen, om zo nog even de rest van haar mede-passagiers te kunnen trakteren op een giftige shitwalm, die ook nog eens delen van het lichaam van mevrouw heeft bezocht waar ik nooit van m’n leven mee in aanraking zou willen komen.
Vervolgens kwam, onder luid geklaag over een ex-vriend, de make-up doos uit de tas. Godverdegodverdegodver, wat IS dat toch? Waarom besluit elke boeren-kenau toch dat ze die make-up wel in de trein op kan doen? Dat KAN gloeiende gloeiende NIET! Maar ze doet het toch…
Met kleine irritante korte haaltjes gaat de foundation, de mascara, de lippenstift en god mag weten wat nog meer op het gezicht. Resultaat: een tank met neusgaten en felle kleuren. Ik denk er nog even aan om uit te halen en de tank een enorme ram tussen haar foundation te geven. Maar ik sla de krant open, en duik erin. De foundation is deze week in de reclame bij Etos.
